رشته مهندسی راه آهن
مهندسی راه آهن
مهندسی راهآهن رشتهای قدیمی و باسابقه در میان رشتههای مهندسی است، اما در ایران رشتهای جوان محسوب میشود. این رشته در سال ۱۳۷۶ خورشیدی در دانشگاه علم و صنعت ایران تأسیس شد و با عنوان مهندسي راه آهن گرايش خطوط در سال 1387 در دانشگاه اصفهان هم آغاز به كار كرد.
شاخهها
مهندسی راهآهن دارای سه گرایش به شرح زیر است:
- مهندسی خط و سازههای ریلی (مهندسی خط و ابنیه): زمینهٔ کاری آن خطوط راهآهن، پلهای راهآهن، ایستگاهها و... میباشد.
- مهندسی ماشینهای ریلی (مهندسی جریه):زمینهٔ کاری آن لکوموتیو، واگنها و اجزای آنها است.
این رشته در زمره گروه مهندسی مکانیک بوده است و به طور مستقل، در دانشگاه علم و صنعت ایران تدریس و برگزار میشود
- مهندسی بهرهبرداری راهآهن: که زمینهٔ کاری آن مدیریت استفاده از ادوات راهآهن و استفادهٔ بهینه از آنها است.
دانشکده صنعت راه آهن
این دانشکده در سال 1376 در دانشگاه علم و صنعت ایران در ساختمانی با زیربنای 14000 مترمربع تأسیس گردید ودر مقطع کارشناسی دارای گرایشهای:
مهندسي خط و سازههاي ريلي مهندسي ماشينهاي ريلي مهندسي حمل و نقل ريلي
ودر مقطع کارشناسی ارشد دارای گرایشهای:
مهندسي راهآهن برقي مهندسي خطوط راه آهن مهندسي ماشينهاي ريلي مهندسي حمل و نقل ريلي مهندسي علائم و ارتباطات مهندسي ايمني در راه آهن
می باشد
گرایشهای موجود در دانشکده مهندسی راهآهن میباشند.
چو ایران نباشد تن من مباد